Ein junger Mann wird von der Drud gedruckt, erkennt sie, nennt sie beim Namen und flucht sie aus dem Haus. Sie kommt nur noch einmal: als der junge Mann sich schon zum Sterben richtet:
“Man Bruadern hot d’Drud druckt bo der Nocht. Is gwen voar sechzg Johrn. Und der hot’s aaf Oane ghot, a Bestimmte, net! Und hot s’ danoh bon Name gnennt, wa er’s gneisst hot und hot gsogt: ‘gejh ma du nimmer e’s Haas, vofluachte N.N.-Drud!’
Und de is ojj Tog voarher kemma, ober von sejn Tog weg nimmer. Noh hot er’s gwisst, wer’s gwen is, de’n druckt hot bo der Nocht. D’ N.N.-Drud is’s gwen. Hamand s’ eh d’N.N.-Drud gnennt!
Und wej ma Bruader Achtzehne aa’m Sterbn gwen is, is s’noh amoj kemma. Noh hot er s’ mit der Hend äu’gwiesn bo der Tür!”
Quelle: Bodenmaiser Sagen, Dr. Reinhard Haller


