
Teufel
Beim Hackl in Schöneck spricht zur Heuzeit ein Handwerksbursche um Arbeit vor und wird aufgedungen. Es bleibt ihm aber bei sovielen Erntehelfern nur eine alte, verrostete Sense. Er schärft sie mit einem abgenutzen Wetzstein und dengelt sie nicht einmal!
Pünktlich um vier Uhr Früh erscheint das kleine Mandl in Frack und Hut. Es will vorausmähen. Die anderen Mäher lachen. Doch seine Schneid ist dann so scharf und seine Hand so geschwind, daß er allen davoneilt und sie fast zu Tode schindet. Mit dabei ist dem Schneck-Hans sein Großvater. Der hat es erzählt, sein Enkel gibt die Geschichte weiter:
“Man Votern sa Voter, der is mit acht Johrn aaf Schaineck kemma zun Hakkei, für en Hejtbaoum, nochand äujs Kloaner Knet, nochand äujs Graousser Knet. Do is er dol gwen bis er zwoarervierzg Johr is gwen!
Hamand s’ aah amoj ’s Hägn a’gfangt, kimmt a Handwerksbursch hi und hot um en Oarbat zaougsprocha. Sitzt aaf der Benk dol, wej man Votern sa Voter hoamkemma is. Frogt’n do da Graoußvoter: ‘Kannst du ’s Mah?’ ‘Na ja’, sogt der Handwerksbursch, ‘ih kunn ’s Hägn und ’s Mah!’ ‘Is ober sched mehr en ojte Sengst int, a rostige, e der Schupfa!’ Wa eahr eh mehr hand gwen zum Mah! ‘Des is mir gläh, wenn’s nur a Sengst is. Sched en Stoa maou ih hobn!’
Ejtz hand s’ e der Frejh äu e’s Mah. Is a graousse Wies gwen. Und er a so a Mandl gwen, en Gehsthintere a’hot, en Haout aaf, na, ejtz hand s’ do. A’ – mah! Der Graouss Knet, is klar, daß er a’maht, net! ‘Na, na’, hot des Mandl gsogt, ‘a’mah tuar ih!’ Er, mit der weggwoarfen Sengst! Net denglt und nix! Hamand s’ scho glocht: ‘Naja, kann er freijer a’mah!”
Ejtz is a Staan dol gwen und in de Staan hot er en Wetzstoa enegwoarfa, daß der Spitz egspitzt is. Und hot a’gmaht. Ja mei! Do is er scho int gwen, hand de anern erscht hojbert int gwen. Ej hot er wieder gwetzt, en Wetzstoa in d’Staan enegwoarfa und wieder nochegmaht. Ej, bis de aafer kemma hand, is er scho wieder hint dra gwen!
Der häjt s’ z’Taout gmacht, dersejmst. Und is sched so a Mandei gwen. Der hot mehr kinnt, wej de anern. Der hot gwiß a Baouh ghot! Ja, de Wissenschoftn, mei Liaber!”
Quelle: Bodenmaiser Sagen, Dr. Reinhard Haller